شرق گيلاني ها يه ضرب المثلي دارند كه اينگونه است :  سگ ه    واش نِ‌ نن   خر ه  خاش (چقده گيلكي  نوشتن سخته .)

ترجمهL (( جلوي  سگ علف ميزارن  و جلوي  خر  استخوان )) كه كنايه از قرار دادن نا مناسب چيزي در كنار چيز ديگريست  كه دور و برما از اين افراد زياد مي بينيم.

به طور مثال سال گذشته در همراهي تيم واليبال مسابقات استاني با خانم كارشناس تربيت بدني  يكي از شهرها كه همراه تيمش بود مواجه شدم كه ساده ترين چيز مسابقه را كه يك كودك دبستاني با   اندك اطلاعي از مسابقات  دارد ، نداشت يعني نميدانست جداول مسابقات چيست وقتي بهش توضيح دادم كه مسابقه به صورت دو حذفي برگزار مي شود با كمال تعجب ميگفت كه  اين يعني چه؟ بعد چطور اين خانم ميتواند بر زير مجموعه ي خود نظارت داشته باشد در صورتي كه سوادش از آنان پايين تر است؟

وقتي در جامعه با  افراد گوناگون سرو كار مان  مي افتد هميشه اين ضرب المثل در  ذهنم تداعي مي شود كه چقدر افراد نامناسبي در كار هاي كليدي بر مسند قدرتند وچه آسيب هاي فراواني از اين قسمت به ملت مي رسد.

يادمه يكي از واژ ه ايي كه در اوائل پس از پيروزي انقلاب در بين افراد به اصطلاح مذهبي  زياد تكرار مي شد (خدا ناظري ) بود وعقيده  بر اين بود كه خدا را هميشه ناظر بر اعمال خود ببينيم تا گناه نكنيم ، ولي امروزه برخي از افراد به پشتوانه ي بعضي (از ما بهتران ) انقدر شجاع شده اند كه با كمال شهامت و شجاعت بدون داشتن كوچكترين اطلاع و تخصصي  وارد عرصه هاي  سياسي – اجتماعي و اقتصادي ميشوند و انوقت اين ميشود كه امروز ميبينيم .

فكر مي كنيد كه مسوول اين اعمال و رفتار در جامعه كيست؟

پ. ن : مي گويند در روز قيامت حسابرسي يك عالم سخت تر از يك فرد عاميست   به نظر شما روز جزا جايگاه مسوولين جامعه كجا باشد؟

مدتيست كه درپشت  قبوض برق قسمتي هم بعنوان يارانه ي دولت اضافه شده و در حال اماده سازي مردم  براي خصوصي شدن كامل اين شركت و دريافت وجوهات كلان بابت آبونمان و استفاده از برق و ساير چيزها هستند ، اخيرا مجلس نيزبه بحث و بررسي پيرامون حذف يارانه ها يا به قول مسوولين محترم  (هدفمند ساختن يارانه ها) پرداخته است.

ديروز نيز امام جمعه ي تهران نيز در قسمتي از سخنانش اين اقدام شجاعانه ي دولت و مجلس را ستود.

با توجه به رشته ي  تحصیلی  و شغلي ام چيز زيادي از اقتصاد وبرنامه هاي اقصادي  دولت ها نميدانم ولي  چيزي كه به وضوح مشخص است اين است  كه يارانه به زبان ساده شامل مواردي ميشود كه دولت هزينه هايي برايشان پرداخت ميكند كه اين هزينه ها  خارج از توان ملت ميباشد و دولت محبت نموده مبلغي را بابت كمك به مردم يا يارانه براي كالا  يا خدمات ديگر در نظر مي گيرد .

حال سخن اينجاست كه در كشوري كه اين همه ثروت ملي دارد و در فن آوري هم هم پزش را به ساير كشورها مي دهد چرا بايد اين همه فشار به  ملت وارد شود؟  در كشوري كه در آمد مردم  با ريال است چرا بايد معيار با  دلار سنجيده شود؟ چرا هنوز پس از گذشت 30 سال از به ثمر رسيدن انقلاب هنوز كشور بنزين را وارد ميكند؟ چرا بايد پالايشگاههاي ما فرسوده باشند كه نتوانند به حد كافي مواد نفتي مورد نياز داخل را فراهم كنند؟ چرا بايد كشاورزي داخل نابود شود تا برنج هاي وارداتي وغيره بروي سفره هاي مردم رود؟ چرا بايد كالاها بي كيفيت خارجي و خصوصا چيني و بعضا روسي وارد مملكت شده و صنايع داخلي نابود شود؟چرا كارخانه هاي نساجي ايران  بايد از بين رود و در عوض چادر هاي ساخت كشورهاي آسياي شرقي را بر سر گذاريم ؟ چرا و هزاران چراهاي ديگر...

مسوولين و مجلسيان ما وقتي بر سرير قدرت مي نشينند چون از مردم فاصله مي گيرند (چه از لحاظ طبقاتي و چه از لحاظ در آمد ) انگار اين مردم را نمي بينند. و اين همه مردم مفلوك و درمانده را در گوشه و كناركشور مشاهده نمي كنند اگر در روز گذرتا ن  حداقل به يكي از مراكز خدماتي نظير بيمارستانهاي دولتي بيافتد خودتان همه چيز را به وضوح لمس ميكنيد. چرا راه دوري  برويم ؟ وضعيت اشتغال در كشور چگونه است؟ چند جوان بيكار و جوياي كار و دم بخت دور و برمان ديده مي شود؟

مسوولين و مجلسيان عزيز!! من اين اقدام شجاعانه ي شما را در حذف يارانه ها نمي ستايم  زماني ميتوانم بگويم شجاع هستيد كه دست مفسدان اقتصادي  را از ملت كوتاه نماييد. زماني شما را مي ستايم كه به وضعيت معيشتي مردم رسيدگي كنيد، زماني شما را مي ستايم كه ديگر جوان بيكاري در دور و برمان نبينيم

؟ زماني شما را ميستايم كه......

پ.ن : اين آرزوي دست نيافتني است كه  كه كشورمان پيشرفته و سر امد ساير كشورها  حداقل  در آسيا باشد؟

اول صبحي اولين ارباب رجوع  مرد فقيري  بود كه براي گرفتن پولٍ جشن نيكوكاري در اختيار آموزش وپرورش قرار داده شده بود  ، اشتباهي به اتاق ما امد . درجشن عاطفه ها كه چند روز پيش انجام شد، طبق قرار داد  فيمابين كميته اي امداد و آموزش و پرورش 70% وجوه دريافتي  تحويل آموزش و پرورش مي گردد تا بين  افراد نيازمند توزيع گردد .  با ديدن اين افراد هميشه ناراحت ميشوم و دلم ميسوزد –در كشوري كه اين همه سرمايه ي ملي دارد چرا بايد شاهد ديدن اين افراد باشيم؟ چرا بايد دولتمردان ما از« صنعت گدايي »  در كشور استفاده كنند؟ هميشه بايد اين مردم هميشه در صحنه ايثار كنند... كشور ما كم دارد؟ به هر بهانه اي در طول سال بخشنامه مي شود كه به فلان و فلان جا  و كمك كنيد و چادرهاي گدايي به سرعت در سر تا  سر شهر بر پا ميشوند.،  حالا اين چيزا كم بود ، كمك به عتبات عاليات نيز اضافه شده – من به همه ي جاهاي ديگه پول ميدم  ولي  اصلا خوشم نمياد كه پولم به جيب عربهاي سوسمار خور بره ، اينها در طول تاريخ كم بلا سر ما نياوردند. هنوز شعار بچگي هامون يادم نرفته كه ميخونديم « نون و و پنير و سبزي .. عراق چرا ميلرزي .. ايران كارت نداره   سر به سرت نميزاره  .. » هرروز ثمر ات جنگ ايران وعراق را در جلوي چشمانمان مي بينيم .  چه بچه هايي كه بي پدر شدند و چه زناني كه شوهر از دست دادند و چه خانواده هايي هم  كه بر اثر ازدواج مردان زياده طلب  با اين زنان از هم پاشيدند و چه جانبازاني كه هنوز در كنارمان هستند  و ........و چقدر زود  همه چيز يادمان ميرود .

وقتي نگاهي اجمالي به فاصله ي طبقاتي بياندازيم مشاهده ميكنيم كه اين فاصله از  زمين تا اسمان است- چند نفر شما حلبي اباد هاي تهران را در تلويزيون بعد از پيروز ي انقلاب ديده ايد؟ چقدر رژيم پهلوي براي داشتن اين همه فقير و نكوهش ميشد حالا چه كسي مار ا نكوهش ميكند؟ حالا جوانان بيكار و معتاد و .. غيره بماند  به كنار. تا كي بايد شاهد ديدن فقرا در جامعه باشيم؟

پ.ن: تا حد زيادي خودسانسوري كردم والا خشمم خيلي بيشتر از اين حرفها بود

 وقتی فرزند خانواده ای برای خودت دنیایی داری که وقتی  همسر میشی اون دنیا عوض میشه . ولی وقتی مادر میشی اونوقت خودت عوض میشی. کودک میشی  وخواسته هات همه ی خواسته های اون میشه و اون همیشه کودکته و هیچوقت برات بزرگ نمیشه و هرگز نگرانی هات کم نمیشه نه اینکه باورش نداشته باشی  نه ! بلکه تو خودتو باور نداری              نهم مهر برام روز قشنگی بود 

مریم گلی  تولدت مبارک

پ.ن ۱:  هیچوقت نمی تونم  بگم نگرانت نیستم چون مادرم

پ.ن ۲: دارم به اسباب كشي از بلاگفا فكر ميكنم ديگه همه چي قاط ميزنه كلي عكس آپلود كردم ميگه امكان درج وجود ندارد فكر ميكنم برم http://www.blogger-fa.com/

چند روزيست كه پاييز با نسيم سرد صبحگاهيش صورتم  را نوازش ميدهد. طبيعت شمال زيبا و روياييست  مردم ساده ي ان انگار از دنياي ديگري هستند ، خانه هاي روستايي مرا به به داستان تارزان و كلبه ي جنگلي اش ميبرد در كوههاي شمال  از ديدن ابرها در زير پاهايم خيلي لذت ميبرم . گلهاي وحشي در آنجا  فوق العاده اند شنيدن صداي زنگوله گله بزان  در سكوت كوه حس ديگري به آدم ميدهد ، نشستن در كنار دريا و خيره شده به ّبهاي نيلگون ان و  شنيدن  صداي امواج برايم بسيار لذت بخش است- بوي نمناك خاك باران خورده و ديدن باران تند پشت پنجره هم خيال انگيز است –  باران تند روي شيرواني و شنيدن صدايش .....چقدر اين موسيقي  زيباست ، هواي مه الودش و برخورد قطرات شبنم بهاري به صورت  از جنس ديگريست  ولي از همه بيشتر  دوست دارم در زير باران هاي ريز شمال قدم بزنم ، سرم را بالا نگه دارم تا قطرات ريزش به صورتم بخورد و لذت ببرم- بوي برنج  كه ديگر نگو و نپرس ............. اينجا هميشه بهار است .

شنيدن صداي رعد و برق در شمال  ترسناك است ، طاقت شرجي بي حد تابستانش را ندارم ، بوي لباسهاي كپك زده اش را نمي توانم  تحمل كنم  ،  از پيراهن هاي دود گرفته ي بدم مي آيد ،  بوي ..... دامها حالم را به هم ميزند ،  روستا را در باران دوست ندارم چون همه جا را گل الود است ، از ديدن مسافران بي قاعده و قانون كنار ساحل و آلودن ساحل توسط زباله ها لجم مي گيرد  ، باران زيباست ولي  اب گرفتگي خيابانها را دوست ندارم .از گرفتن چتر در باران بيزارم............اينجا هروقت آفتاب باشد تابستان است و هر وقت باران ، زمستان .......

كداميك بيشترند؟ دوست داشتني ها يا دوست نداشتني هايش؟

اينجا جاييت كه زندگي ميكنم با همه ي خوبيها وبدي هايش ولي هر وقت به هركجا سفر ميكنم احساس ميكنم از بهشت  دور شده ام .

پ.ن 1: امروز عصر يه كم تو باران قدم زدم احساساتي شدم

پ.ن  2: عكسهاي زير ماحصل گشت و گذارم در طبيعت گيلان است